Valentina’s Paradise

Bir gün, Valentina’nın eski nişanlısı Aethelred aniden karşısında belirdi. Zavallı bir soylu çocuğuyken şimdi uzun boylu, dağınık ama dikkat çekici bir adama dönüşmüştü.

“Ni­şan mı? Nişanımız bozulalı neredeyse altı yıl oldu.”

“Ne diyorsun sen? Biz ne zaman nişanı bozduk ki?”

Aethelred’in elinde, kendi suikast emrini içeren bir mektup vardı. O mektubu gönderen kişi ise Valentina’nın yakında evleneceği adam, Dük Edgar’dı.

“Evliliğiniz resmî kayıtlara geçti mi? Tören vergisini ödediniz mi? Beyannameniz nerede? Büro arşivlerinde bir kaydı olmalı, öyle değil mi?”

“Ne?..”

Valentina bir an donakaldı. Ama Aethelred’in neyi ispatlamaya çalıştığını çok iyi anlamıştı. Dişlerini sıkarak ona öfkeyle baktı. Aethelred’in sesi alay doluydu. “Ne kadar ilginç. Birliğinizi resmîleştirmek için gereken en basit adımı bile tamamlayamamışsın.”

Artık bütün sınırları aşmıştı. Bu anı, onu yeniden kazanmak için son şansıymış gibi kullanıyordu. Kırmızı dudakları hafifçe kıvrıldı. Gülümsedi mi, yoksa bu başka bir şey miydi? Neredeyse nefes kadar sessiz bir fısıltıyla konuştu.

“Beni seç. Seni bu kıtanın imparatoriçesi yapacağım.”